Het voorstelrondje

Het blijft een dingetje! Daar stond ik dan weer tussen 10 andere ondernemers rond een grote ovalen tafel tijdens de OPW netwerkbijeenkomst. Met als logisch begin ons eerst even (let op: ‘even’) voor te stellen. Hoe vaak heb ik dat al gedaan en waarom blijft het zo ongemakkelijk?

Met een beetje geluk voegt de voorzitter er dan aan toe: ’…met wat jullie doen’ (met een beetje pech is zijn vraag:  ‘stel je even voor met jullie unieke toegevoegde waarde’).

Maar ook deze eenvoudige vraag blijkt lastig genoeg. Je beseft namelijk goed de impact van dit… ‘even voorstellen’. De komende minuut is cruciaal voor persoonlijke sympathie én zakelijke leads!

Langzaam maar zeker komt die beurt op je af. De één na de ander is geweest. En dan…
In doodse stilte terwijl alle ogen op je gericht zijn, steek je met kloppend hart van wal, duik je van die hoge rots in het diepe en prijs je je gelukkig dat je stem niet trilt dit keer.

Wat maakt het toch zo lastig?

Eenvoudige vraag
Allereerst is het zaak dat je overkomt alsof het spontaan is. Je pikt de té getrainde verhaaltjes er zo uit en dat is écht slécht. Want je ruikt dat het niet authentiek klinkt en dat het veel te gladjes gaat.

Tafel 2Nee, dan nog liever die heerlijke mens die verrast lijkt door het moment, het blijkbaar echt voor het eerst doet, licht verbijsterd om zich heen kijkt, de tafelrand vastgrijpt en van wal steekt met: ‘eh, ja wij maken dit en eh ik eh doe dat. Denk ik. Dat is het wel ongeveer’. Je ziet direct dat de aandacht van de groep richting de pindaschaaltjes beweegt. We delen allen in het voelbare ongemak?

En dan zijn er iedere keer weer 2 prachtmensen die weten dat het een cruciaal moment is, het verhaal klaar hebben, maar dan de tijd vergeten en net even te lang door blijven kabbelen na een sterke start. De andere knikken bemoedigend alsof ze het nog helemaal volgen (eh, nee dus).

Het valt ook niet mee!

Feiten graag
Een paar decennia terug kwam je nog prima weg met een samenvatting over je functienaam, je vorige banen en wat je als bedrijf leverde. Punt uit. Daarna kwam de periode dat je erbij moest zeggen hoe het privé zat. Je leeftijd, dat je getrouwd was (‘met mijn eerste vrouw’… iedereen gelijk glimlachen), aantal kinderen en dat je van tuinieren hield. Heden ten dage is dat véél te gevoelige informatie.

Daarna kwam er de ‘Elevator Pitch’. We dienden nu achterstevoren te denken en te beginnen met wat de klant aan ons heeft, wat de zakelijke ‘focus’ is en dat onze ‘corporate values’ toch anders zijn (eh, nee dus).

Elke overgebleven bedeesdheid of ingehouden drempelvrees werd eruit getimmerd want het ging om… zelfverzekerdheid. Je houding en ‘de manier waarop’ waren het nieuwe adagium. Want gedragsonderzoek wees uit dat WAT je vertelde lang niet zo belangrijk was als HOE je het vertelde.

Beetje gevoel erbij
En toen waren er plots de thema’s Passie en Sinek. We praten nu over vandaag.
Het is tegenwoordig zaak om aan die ovalen, ronde en U vormige tafels te laten merken dat je bevlogen:

1. op de hoogte bent van zijn theorie en
2. dus aan kunt geven WHY in vredesnaam jij of jullie bestaan op deze aarde

tafel‘Stel je even voor svp’, is nu een koningsnummer geworden en staat gelijk aan de 100m sprint in een bomvol olympisch stadion.

Sinek heeft ons dus geleerd (met -toe maar!- Apple als voorbeeld) dat we voortaan eerst starten met: ‘Ik geloof…’.
Allen die religieus gevormd zijn hebben ineens een enorme voorsprong, want ze weten nog hoe diep je daarvoor moest gaan.

Ik geloof!
Natuurlijk blijft het altijd verstandig om vooraf te oefenen en als je aan de beurt bent eerst een stilte te laten vallen, te besluiten in je hoofd dat je hiervan gaat genieten, de groep rustig aankijkt,  glimlacht en dan van wal steekt met: ‘ik geloof in…’ of: ‘wij geloven dat…’

En natuurlijk heb je dat daarvoor grondig doordacht en opgeschreven met een coach. Deze aanpak past helemaal in deze tijd  en… het is van grote waarde voor jezelf en voor anderen. Echt. Dat kan ik vanuit mijn ervaring en praktijk stellig beamen!

Goed. Aan die tafel van 10 lukte het dit keer al opvallend veel collega’s om te beginnen met die WHY opening. Met krachtige, overtuigende en geloofwaardige statements. Vaak wist je gaandeweg niet waar ze werkten. Sommigen vergaten zelfs hun naam. Het is prima!

Eigenlijk wordt er om kwetsbaarheid gevraagd en om enige zelfkennis met een scheut diepgang. Dit, in een economische tijd die bijna barst van oppervlakkigheid, snelheid en afstandelijkheid. Ik vind het persoonlijk een heerlijk cadeau en genoot dus van die voorstelronde rond die tafel op dat moment.

Het maakte niet zoveel uit of het nu echt gelikt ging of om sterkere of zwakkere formuleringen.
Het was vooral genieten van een stel bezielde ondernemers.

Peter Leuhof
Sterk voorstander van een overtuigend verhaal vanuit de why, how en what van je bestaan en jullie aanbod.
Ik help je op weg.

peter@peetzen.com